Włodzicka Góra (niem. Königswalder Spitzberg) – szczyt (757 m n.p.m.), w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, we Wzgórzach Włodzickich.
Najwyższy szczyt Wzgórz Włodzickich, położony w południowo-zachodniej Polsce, w miejscowości Świerki na zachód od Ludwikowic Kłodzkich na północno-zachodnim krańcu pasma Wzgórz Włodzickich, w zakolu górnej Włodzicy. alt=Włodzicka Góra z wieżą widokową. Fot. M. Jagiellicz|mały|Fot. M. Jagiellicz Góra wznosi się w postaci stromego, dość regularnego stożka, który w kierunku południowo-wschodnim przechodzi w długi, wyrównany grzbiet. Zbocza: zachodnie, północno-zachodnie i strome północno-wschodnie opadają w kierunku zakola Włodzicy. Wzniesienie zbudowane z utworów czerwonego spągowca, głównie piaskowców ciosowych i zlepieńców, w których ciągną się karbońskie piaskowce i zlepieńce. Wierzchołek i znaczną część zboczy porastają lasy świerkowo-bukowe regla dolnego. Dolne partie zboczy oraz zbocze południowo-zachodnie pokrywają łąki. U podnóża północno-wschodniego zbocza położona jest miejscowość Świerki. Od północnego zachodu pod szczyt Włodzickiej Góry podchodzą rozproszone zabudowania dawnych przysiółków Dworków, a od południa ostatnie domy Sośniny.