Paul Karrer (ur. 21 kwietnia 1889 w Moskwie, Rosja, zm. 18 czerwca 1971 w Zurychu, Szwajcaria) – szwajcarski chemik organik, laureat Nagrody Nobla z dziedziny chemii w roku 1937 za badania karotenoidów, flawonoidów oraz witamin A i B2.
Życiorys Paul Karrer urodził się w Moskwie, gdzie przebywali jego rodzice dentysta Paul Karrer i Julie z domu Lerch. W 1892 roku wrócili oni do Szwajcarii. Paul Kerrer chodził do szkół w Möriken-Wildegg i Lenzburgu. W 1908 roku zdał maturę w gimnazjum w Aarau i rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie Zuryskim. W 1911 roku uzyskał doktorat za pracę dotyczącą związków kompleksowych kobaltu i został asystentem swojego promotora Alfreda Wernera
W latach 1912-1918 przebywał we Frankfurcie nad Menem, gdzie pracował w pod kierownictwem Paula Ehrlicha. Pracował tam nad kompleksami salwarsanu, a potem nad alkaloidami i węglowodanami.