Skórka lepka, czasami promieniście porysowana, dająca się ściągnąć prawie do środka kapelusza. Blaszki o średniej gęstości, przy trzonie niektóre rozwidlone, początkowo bladokremowe, u starszych owocników szare, brązowobrudne lub szarobrązowe. Często mają silnie pomarszczone grzbiety i brudnordzawe plamy. Trzon Wysokość od 3,5 do 7 cm, grubość 1–2,5 cm, walcowaty, czasem wygięty u podstawy, z wiekiem gąbczasty. Powierzchnia biała, z czasem z szarobrązowym odcieniem z rdzawymi plamami. Miąższ: Zwarty, ale kruchy, biały z czasem przybiera barwę białokremową. Zapach spermy, smak początkowo słabo, ale z czasem silnie piekący. Wysyp zarodników Kremowy. Cechy mikroskopowe; Zarodniki 6–8,2 × 5,7–7,2 µm, o kształcie od kulistego do szeroko elipsoidalnego, pokryte niskimi brodawkami z łącznikami i słabo zaznaczającymi się grzebieniami, wyraźnie amyloidalne. Podstawki wrzecionowate, 40–65 × 7,5–10 µm. Cystydy 63–110(–225) × 7–11 µm, znajdujące się głęboko w tramie, wrzecionowate i silnie reagujące z sulfowaniliną. Gatunki podobne Od gołąbka przyjemnego (Russula amoenolens) odróżnia się bardziej kulistymi zarodnikami i niższymi brodawkami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gołąbek piekący · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.