Poszukiwał wówczas Wulkana, hipotetycznej planety submerkurialnej.
Palisa odkrył 122 planetoidy, wszystkie metodą wizualną, tzn. bez użycia fotografii. Pierwsze i ostatnie odkrycie dzieli aż 49 lat (1874–1923). Do tej pory pozostaje rekordzistą pod względem liczby odkrytych wizualnie planetoid.
10 skatalogowanych przez Palisę obiektów typu „mgławicowego” znalazło się w New General Catalogue (NGC), a kolejne 5 w dwóch suplementach Index Catalogue (IC); wszystkie okazały się galaktykami. Niektóre, jak się później okazało, były jednak wcześniej obserwowane przez innych astronomów, tak więc Palisa pozostaje faktycznym odkrywcą siedmiu obiektów NGC (NGC 927, NGC 2926, NGC 2944, NGC 3071, NGC 3094, NGC 3116, NGC 4587) i czterech IC (IC 1514, IC 1748, IC 4643, IC 5290).
Pomiędzy 1900 a 1908 wspólnie z Maksem Wolfem wydał fotograficzny atlas nieba, a w 1910, już samodzielnie, katalog gwiazd.
Dwie z odkrytych przez niego planetoid były celem misji sond kosmicznych: (243) Ida – sonda Galileo w roku 1993 (253) Mathilde – sonda NEAR Shoemaker w roku 1997
Palisa był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa miał siedmioro dzieci, z czego troje zmarło za jego życia. Jego pierwsza żona zmarła w 1901 roku.