Bitwa pod Powick Bridge – starcie zbrojne, które miało miejsce 23 września 1642 podczas angielskiej wojny domowej (1642–1651).
Bitwa ta była pierwszym głównym starciem kawaleryjskim podczas wojny domowej w Anglii. Jazda Rojalistów całkowicie pobiła tutaj jazdę Parlamentu.
Wstęp Król Anglii Karol I Stuart opuścił Londyn 22 sierpnia 1642. Chociaż doszło do kilku starć na terenie kraju, właściwa wojna rozpoczęła się 13 września 1642. Karol, chcąc pozyskać rekruta pośród swoich sympatyków i jednocześnie zachować kontakt ze swymi zawodowymi wojskami w Irlandii, ruszył poprzez Chester na zachód z Nottingham do Shrewsbury. Hrabia Essex z armią liczącą 20 000 żołnierzy szedł z Northampton do Worcester.
Bitwa W pobliżu Worcester, doszło 23 września do ostrego starcia kawalerii, obecnie znanego jako bitwa pod Powick Bridge, pomiędzy kawalerią armii Essexa a siłami księcia Ruperta, który był zaangażowany w ochronę małych sił Rojalistów, które zostały zmuszone do ewakuacji do Oksfordu 10 września. Walka zakończyła się natychmiastowym rozbiciem jazdy Parlamentu, co dało wojskom Rojalistów wiarę we własne siły i w geniusz ich wodza. Wiara ta doznała w przyszłości wstrząsu dopiero po spotkaniu z jazdą Cromwella, czyli tzw.