Wspierał bibliotekę tegoż towarzystwa oraz działalność funduszu wsparcia wdów i sierot po lekarzach i założycielach. W 1879 roku przemawiał, w imieniu delegacji lekarzy polskich, w czasie uroczystego jubileuszu Józefa Ignacego Kraszewskiego, wyrażając życzenie, aby „przyszłe pokolenia wiedziały, że społeczność lekarska umie ocenić i uznać ten wzór znakomitego pisarza i obywatela”. thumb|240px|Grób Alfreda Biesiadeckiego na Cmentarzu Łyczakowskim Zyskał szerokie uznanie w latach 1878–1879, w okresie epidemii dżumy w Weltance nad Wołgą. W celu zbadania przebiegu epidemii odbył niebezpieczną wyprawę (wyniki obserwacji przedstawił w naukowym sprawozdaniu). Za bezinteresowne podjęcie się tego zadania otrzymał odznaczenia od rządów Austrii, Niemiec i Rosji. W 1881 odznaczony Orderem Korony Żelaznej III klasyDr Alfred Biesiadecki Kurier Lwowski 1889 nr 92 s.3. Został upamiętniony ufundowaniem gipsowego popiersia.
Chorował na niewydolność nerek i różę. Zmarł w 1889 roku.