Teby (egip. Uaset, , u Homera Stubramne) – jedno z najważniejszych miast starożytnego Egiptu, przez pewien czas jego stolica, położone nad oboma brzegami Nilu, w Górnym Egipcie, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu. Współcześnie w jego miejscu znajdują się miasta Luksor i Karnak.
Zachowane pozostałości po mieście (m.in. Świątynia Luksorska, kompleks świątynny w Karnaku oraz nekropolia w Tebach Zachodnich) wpisane są na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia R19-X1:O49 Uaset – nazwa Teb zapisana hieroglifami.
Za czasów wczesnego Średniego Państwa (XI dynastia) Teby stały się stolicą Egiptu. Utraciły tę funkcję za panowania XII dynastii, by odzyskać ją w początku Nowego Państwa (XVIII dynastia). Główna świątynia Teb była poświęcona Amonowi, zwana Ipet-sut, dzisiaj Karnak. Towarzyszyły jej okręgi kultowe boga Montu (starego bóstwa Teb, wypartego przez Amona) oraz bogini Mut (partnerki Amona). Przez około 1500 lat niemal każdy król Egiptu pozostawiał w Karnaku ślad. Król Amenhotep III (XVIII dynastia) wzniósł na południe od Karnaku tzw. „harem południowy” Amona, rozbudowywany przez Tutanchamona i Ramzesa II.