Sojusz wojskowy (też sojusz zaczepno-odporny, sojusz zaczepno-obronny, koalicja wojskowa, układ wojskowy, przymierze wojskowe, sojusz odporny, sojusz obronny; ) – traktat, w którym strony gwarantują sobie wzajemnie przyjście z pomocą w razie agresji ze strony państwa lub państw trzecich, pierwotnie zmierzający do wspólnego osiągnięcia wyznaczonego celu wojskowego.

Umowa taka może być wymierzona przeciwko niektórym państwom lub grupom państw. Często w tego rodzaju traktacie określane są szczegółowe warunki pomocy zbrojnej.

Termin koalicja wojskowa po raz pierwszy wszedł w życie w 1792 jako sojusz Austrii i Prus przeciwko Francji. Koalicje wojskowe miała miejsce w ostatnich dwóch wojnach światowych (Ententa, alianci zachodni, państwa Osi).

Najbardziej znanym przykładem układu wojskowego, a jednocześnie sojuszu obronnego jest Pakt Północno-Atlantycki, który w przeszłości był oponentem nieistniejącego już Układu Warszawskiego, który skupiał większość państw socjalistycznych Europy, w tym PRL.