Po podpisaniu w 1996 kontraktu płytowego z polskim oddziałem koncernu EMI ponownie zaplanowała prace nad pierwszym solowym albumem, a wszystkie nagrania skomponowali dla niej Abramek i Sot. W sierpniu 1998 zaprezentowała album pt. Beata, w którego nagraniu uczestniczyli muzycy waszyngtońskiej sceny jazzowej. Album promowała m.in. singlami „Siedzę i myślę”, „Żal mi tamtych nocy i dni” oraz „Taka Warszawa”, które stały się przebojami. Płyta doczekała się entuzjastycznych recenzji od krytyków oraz przyniosła jej liczne nagrody, m.in. dwa Fryderyki (dla najlepszej wokalistki i za najlepszy album pop), Superjedynkę za najlepszy album pop podczas 38. KFPP w Opolu, trzy nagrody radiowe „Play-Box” (dwie w kategorii „Przebój Roku – Złota Dziesiątka” oraz jedną dla najlepszej wokalistki) oraz statuetkę Wiktora dla najpopularniejszej gwiazdy estrady. Za sprzedaż albumu w nakładzie ponad 170 tys. egzemplarzy odebrała certyfikat podwójnie platynowej płyty.