thumb|Jeden z regimentarzy – Jeremi Wiśniowiecki
Regimentarz (łac. regimen – kierowanie, rządzenie od regere – kierować)Słownik Wyrazów Obcych – w Rzeczypospolitej XVII–XVIII w. zastępca hetmana lub mianowany przez hetmana, króla albo sejm dowódca wydzielonej grupy wojsk, sprawujący swe funkcje okresowo, kiedy hetmani nie mogli wykonywać swoich obowiązków. W XVII w. regimentarzem nazywano także dowódcę pospolitego ruszenia podczas nieobecności właściwego kasztelana czy wojewody. Dowódców wojsk konfederackich nazywano regimentarzami generalnymi„Regimentarz” [W:] Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I, Tom III.
Jednym z pierwszych regimentarzy mianowano w 1623 roku Stefana Chmieleckiego, mającego zastępować hetmana polnego koronnego Stanisława Koniecpolskiego w obronie Ukrainy przed najazdami tatarskimi podczas jego pobytu w niewoli tureckiej po klęsce cecorskiej.
W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1632–1634 król Władysław IV mianował regimentarzem Aleksandra Gosiewskiego, jednocześnie wzywając obu hetmanów litewskich Lwa Sapiehę i Krzysztofa Radziwiłła na sejm koronacyjny, lecz rozkaz ten został zignorowany.