Zjawiska występujące na etapie młodnika i tyczkowiny thumb|180px|Spałowana, młoda sosna w młodniku. thumb|180px|Podkrzesany fragment młodnika w strefie pasa przeciwpożarowego. thumb|180px|Pożar lasu sosnowego – jeden z najgorszych skutków monokultury. Zjawiska występujące w glebie, ubogiej warstwie próchnicy i runa: Mniej więcej po 20-30 latach prowadzenia uprawy sosnowej na gruntach porolnych, w glebie zaczyna brakować potasu. W tym krytycznym momencie opad igliwia nie jest w stanie wyrównać strat, szczególnie w zasięgu ryzosfery. Szybki wzrost drzew ulega zahamowaniu, a rozwijająca się huba korzeniowa (Heterobasidion annosum) powoduje niekiedy znaczny spadek zadrzewienia. Szybki rozwój huby korzeniowej jest możliwy ponieważ grzyby i rośliny inhibitujące rozwój korzeniowca są nieliczne. Rośliny typowe (bez wskazywania siedlisk) dla terenów leśnych jak: perłówka zwisła (Melica nutans), zawilec gajowy (Anemone nemorosa), konwalia majowa (Convallaria majalis), jarząb pospolity (Sorbus aucuparia) oraz wdzierająca się do polskich lasów czeremcha amerykańska (Padus serotina), nie pojawiają się samorzutnie pod koronami młodych drzew, czego jednym z powodów są złe warunki świetlne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Monokultura sosnowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.