British Broadcasting Corporation Ltd. Pierwsza publiczna transmisja na żywo w Wielkiej Brytanii została przeprowadzona w fabryce Wireless Telegraph Company w Chelmsford w czerwcu 1920 roku. Była sponsorowana przez Alfreda Harmswortha z „Daily Mail” i przedstawiała australijską sopranistkę Nellie Melbę. Audycja Melby pobudziła wyobraźnię ludzi i była punktem zwrotnym w stosunku brytyjskiej publiczności do radia. Jednak ten publiczny entuzjazm nie był podzielany w oficjalnych kręgach, w których takie transmisje postrzegane były jako mające na celu zakłócanie ważnych wojskowych i cywilnych komunikatów. Pod koniec 1920 roku presja z tych kręgów i niepokój wśród pracowników organu wydającego koncesje, General Post Office (GPO), były wystarczające, aby doprowadzić do zakazu dalszych transmisji z Chelmsford.
Do 1922 roku GPO otrzymało prawie 100 wniosków o zezwolenie na nadawanie i przystąpiło do uchylenia zakazu w wyniku petycji złożonej przez 63 stowarzyszenia. Pragnąc uniknąć chaotycznej ekspansji, jaka miała miejsce w Stanach Zjednoczonych, GPO zaproponowało wydanie jednej licencji na nadawanie spółce będącej własnością konsorcjum wiodących producentów odbiorników bezprzewodowych, znanej jako British Broadcasting Company Ltd.