W 1920 r. rozpoczął pracę naukową jako starszy asystent w Katedrze Hodowli Zwierząt Uniwersytetu Poznańskiego, a po roku jako adiunkt w Katedrze Ogólnej i Szczegółowej Uprawy Roślin SGGW w Warszawie. Stopień doktora nauk rolniczych uzyskał w 1927 r. W 1928–1930 dyrektor Zakładu Doświadczalnego Uprawy Tytoniu w Piadykach pod Kołomyją.
Od 1930 r. kierownik Zakładu Doświadczalnego Uprawy Torfowisk w Sarnach na Wołyniu, Wydziału Rolniczo-Lasowego Akademii Rolniczej w Dublanach. W 1935 habilitował się na Wydziale Rolniczym SGGW. W grudniu 1936 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego uprawy roli i roślin na Wydziale Rolniczo-Leśnym Politechniki Lwowskiej. Został powołany na Kierownika Katedry Ogólnej i Szczegółowej Uprawy Roślin. W latach 1939–1944 prowadził we Lwowie wykłady w Instytucie Politechnicznym i na Kursach rolniczych.