Franek Kimono – postać muzyczna wykreowana przez aktora Piotra Fronczewskiego. Jego postać była parodią stylu disco. Franek Kimono jako formę ekspresji wokalnej stosował melodeklamację.

Pomysłodawcą postaci był Andrzej Korzyński (pod pseudonimem Andrzej Spol), a współautorami Mariusz Zabrodzki i Sławomir Wesołowski. Oprócz Andrzeja Korzyńskiego, teksty na płytę pisał również Krzysztof Gradowski. Piotra Fronczewskiego jako wokalistę wybrano podczas rejestracji ścieżki dźwiękowej do filmu Akademia pana Kleksa (1983).

Jeszcze w 1983 r. wydano singel z piosenkami „King Bruce Lee karate mistrz” i „Dysk Dżokej”, a w roku następnym długogrającą płytę winylową. Z czasem pojawiały się reedycje CD albumu – w 1991, w 1999 oraz w 2008 roku.

Za sprawą posługiwania się charakterystyczną, zbliżoną do rapowania melodeklamacją, postać Franka Kimono bywa określana mianem „pierwszego polskiego rapera”, „ojca chrzestnego polskiego rapu”, jak i protoplasty polskiego hip-hopu.