Andrzej Oporowski, Jędrzej Oporowski herbu Sulima, (zm. 1483) – podkanclerzy koronny i sekretarz królewski, duchowny, administrator diecezji przemyskiej i biskup przemyski, następnie biskup kujawsko-pomorski; niedoszły biskup płocki i warmiński.
Rodzina Syn Piotra Oporowskiego, wojewody łęczyckiego i zapewne Piotruszy, córki starosty ruskiego Piotra z Kniehynic i CharbinowcPolski słownik biograficzny, s. 132, informuje, iż matką była nieznana z imienia Chrząstowska. imię ustalił Sobiesław Szybkowski, Kujawska szlachta urzędnicza w późnym średniowieczu (1370-1501), Gdańsk 2006, s. 639., brat Jana Oporowskiego, wojewody brzeskokujawskiego i Mikołaja, kasztelana brzeskokujawskiego.
Życiorys Studia na Uniwersytecie Krakowskim rozpoczął w półroczu zimowym 1455, bakalaureat uzyskał w lutym 1458, w styczniu 1460 został promowany na magistra sztuk wyzwolonych. Studia kontynuował w Bolonii, gdzie uzyskał doktorat obojga praw w 1462. Był tam przez pewien czas rektorem nacji Ultramontanów.