Gyula Gömbös de Jákfa (, ur. 26 grudnia 1886, zm. 6 października 1936) – węgierski polityk, konserwatywny premier Węgier w latach 1932–1936, faszysta (sam określał się jako narodowy socjalista) i rewizjonista.
Życiorys Młodość, opozycja antykomunistyczna Urodził się w miejscowości w ówczesnych Austro-Węgrzech, w młodym wieku wstąpił do armii austro-węgierskiej i szybko stał się członkiem korpusu oficerskiego, służąc podczas I wojny światowej w stopniu kapitana. Stał się zagorzałym rzecznikiem uzyskania niepodległości od Austrii i krytykiem polityki Habsburgów.
Po wojnie, kiedy Węgry oddzieliły się od monarchii Habsburgów, Gömbös przyłączył się do konserwatywnych sił węgierskich w Segedynie, odmawiających poparcia komuniście Béli Kunowi, który przejął kontrolę nad Węgrami w 1919 roku. Gömbös stał się bliskim sprzymierzeńcem Miklósa Horthyego, lidera antykomunistycznego rządu utworzonego w Segedynie, a następnie odegrał główną rolę w tworzeniu armii Horthyego. Za te zasługi został mianowany ministrem obrony w segedyńskim rządzie. Po tym, jak rząd Kuna został usunięty w sierpniu 1919, Gömbös pomagał kierować zainicjowanymi przez konserwatystów czystkami wśród węgierskich komunistów.