thumb|Jerzy Świrski thumb|Wiceadmirał Świrski z załogą ORP "Piorun" po walce z pancernikiem "Bismarck" thumb|Tablica pamięci wiceadmirała Jerzego Świrskiego na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu Jerzy Włodzimierz Świrski (ur. 5 kwietnia 1882 w Kaliszu, zm. 12 czerwca 1959 w Londynie) – oficer Floty Imperium Rosyjskiego, kontradmirał Marynarki Wojennej, szef Kierownictwa Marynarki Wojennej (1925–1947), wiceadmirał Marynarki Wojennej Polskich Sił Zbrojnych.
Młodość Urodził się 5 kwietnia 1882 w Kaliszu, w ówczesnym Królestwie Polskim. Jego ojciec Włodzimierz, pochodzący z kniaziowskiej rodziny h. Lis, był oficerem armii rosyjskiej, dowódcą piechoty fortecznej w Dęblinie. Matką była Celina z Wasiłowskich, córka Jerzego Wasiłowskiego, patrona kaliskiego Trybunału i Scholastyki z domu Turskiej (siostrą Celiny była Maria Konopnicka). Ukończył Korpus Kadetów w Moskwie. W latach 1889–1902 uczył się w Morskim Korpusie w Petersburgu Był również absolwentem kursu dla oficerów nawigatorów. W 1902 otrzymał promocję oficerską i jako miczman zasilił carską Marynarkę Wojenną. Początkowo był oficerem wachtowym i młodszym oficerem nawigacyjnym krążownika „Askold”. Służył następnie we Flocie Czarnomorskiej, od roku 1905 jako oficer wachtowy pancernika „Rostisław”, stawiacza min „Dunaj” i kanonierki „Doniec”.