Suchedniowsko-Oblęgorski Park Krajobrazowy – park krajobrazowy w województwie świętokrzyskim. Obejmuje zachodnią część Płaskowyżu Suchedniowskiego, Wzgórza Kołomańskie i Tumlińskie oraz Pasmo Oblęgorskie, z najwyższym wzniesieniem Górą Siniewską (448,8 m n.p.m.).
Powierzchnia parku wynosi 19 895 ha, a otuliny 27 514 ha. Park został ustanowiony w celu ochrony unikatowych zasobów przyrodniczych oraz kulturowych regionu, stanowiących pozostałości Staropolskiego Zagłębia Przemysłowego. Obszar Parku jest ważnym regionalnym węzłem hydrograficznym i terenem źródliskowym rzek Krasnej, Bobrzy i Kamionki.
Park krajobrazowy zarządzany jest przez Zespół Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych.
Flora Największym walorem tego parku są występujące na żyznych siedliskach lasy, zajmujące 91% jego powierzchni. Osobliwością rodzimej przyrody są stanowiska modrzewia polskiego. W runie leśnym występuje wiele gatunków roślin naczyniowych objętych ochroną całkowitą lub częściową.
Rezerwaty i pomniki przyrody Najcenniejsze fragmenty lasów chronione są w rezerwatach Świnia Góra, Dalejów, Bliżyńskie Lasy Naturalne, Bliżyn - Kopalnia Ludwik, Górna Krasna, Perzowa Góra oraz Barania Góra.