Taka sytuacja prowadzi bowiem do problemów eksploatacyjnych, w tym między innymi do: zawilgoceniu przegrody lub jej elementów, powstawania zagrzybienia, utraty izolacyjności cieplnej ściany a tym samym nasilenie zjawiska zawilgocenia, a w okresie zimy przemarzania, niszczenia ściany, a w szczególności jej powierzchni, w skrajnych sytuacjach, zalewania pomieszczeń.
W pewnych sytuacjach, szczególnie w pomieszczeniach mokrych, można dopuścić skraplanie się pary na powierzchni wewnętrznej przegrody, pod warunkiem zabezpieczenia jej za pomocą odpowiednich warstw wykończeniowych odpornych na działanie skraplającej się i spływającej z przegrody wody.
Warunki kondensacji Możliwość wystąpienia kondensacji sprawdza się porównując temperaturę punktu rosy (wzory w artykule temperatura punktu rosy), która wynika z zawartości pary wodnej w powietrzu pomieszczenia, z temperaturą powierzchni przegrody od strony wewnętrznej, którą można obliczyć według wzoru:
gdzie: – temperatura powierzchni wewnętrznej przegrody, – temperatura powietrza wewnątrz pomieszczenia, – temperatura zewnętrzna, – współczynnik wnikania ciepła (odwrotność oporu przejmowania ciepła), – współczynnik przenikania ciepła przegrody.