Wicekról (hiszp. virrey, ang. viceroy) – urzędnik królewski, sprawujący władzę nad danym terytorium (w niektórych przypadkach oficjalnie nazwanym od tytułu - wicekrólestwem) w imieniu monarchy. Urząd ten jest analogiczny z funkcją namiestnika monarszego, czy też generalnego gubernatora (generał-gubernatora) kraju podległego monarsze.
Królestwo Hiszpanii W Europie Władcy Hiszpanii (a wcześniej królestw: Kastylii i Aragonii) dla określonej części swojego państwa powoływali: wicekróla Aragonii, wicekróla Walencji, wicekróla Katalonii, wicekróla Nawarry, wicekróla Sardynii (urząd przetrwał także pod panowaniem austriackim i sabaudzkim), wicekróla Neapolu (urząd przetrwał także pod panowaniem austriackim), wicekróla Sycylii (urząd przetrwał także pod panowaniem austriackim i sabaudzkim), wicekróla Portugalii w czasie istnienia unii personalnej z Hiszpanią (1580–1640).