W biurze konstrukcyjnym Ławoczkina opracowano wówczas projekt myśliwca z silnikiem Nene II, oznaczony „168” (samolot w takim samym układzie – MiG-15, projektowali też Mikojan i Gurewicz). W celu osiągnięcia założonych wysokich prędkości, zastosowano na nim skośne skrzydła, bazując na doświadczeniach z prototypu „160” (pierwszego radzieckiego myśliwca o skośnych skrzydłach). Jednakże z powodu opóźnień w dostawie mocniejszych silników Nene II i możliwego wstrzymania dostawy z powodu pogarszających się stosunków ZSRR z byłymi aliantami zachodnimi, Ławoczkin w połowie 1947 przystąpił do opracowania także rezerwowego projektu „174”, opartego na „168”, ale z dostępnym wcześniej słabszym silnikiem Derwent. Samolot „174” został ukończony wcześniej i skierowany do produkcji w krótkiej serii jako Ła-15, równolegle z MiG-15, który był projektowany z silnikiem Nene I, a dopiero później otrzymał silnik Nene II.