right|190px Philipp Nicodemus Frischlin (ur. 22 września 1547 w Erzingen, obecnie część Balingen, zm. 29 listopada 1590 w Urach) – późnohumanistyczny niemiecki filolog, nowołaciński dramaturg i liryk.
Życie Urodził się jako syn pastora. Dorastał w Szwabii i był uczniem wielu szkół ewangelickich oraz stypendystą uczelni Tübinger Stift. W Tybindze studiował od 1563 filologię, poezję i teologię. Tam też w 1568 został profesorem poezji i historii. Nieco później poślubił Margarethe Brenz.
W 1576 został przez cesarza Rudolfa II naznaczony na poetę (Poeta laureatus, Comes Palatinus). Z powodu nieporozumień z kołem wykładowców (zwłaszcza z Martinem Crusiusem) i swojego bardzo przez to środowisko krytykowanego dzieła Oratio de vita rustica (1578) opuścił Tybingę. Między 1582 a 1584 był rektorem na uczelni w Lublanie. W latach 1584–1585 przebywał w Strasburgu.
Z powodu grożącego mu za złamanie przysięgi małżeńskiej procesu prowadził życie wędrowca. Przebywał m.in. w Pradze i Wittenberdze. Od 1588 prowadził szkołę łacińską w Brunszwiku. Ponieważ rząd wirtemberski zażądał zwrotu posagu jego żony, został w 1590 ujęty.