Do czasu przejęcia powiatu przez polską administrację i powstania placówek Państwowego Urzędu Repatriacyjnego, na terenie powiatu osiedliło się spontanicznie około 500 Polaków, z czego około 400 osób zamieszkało w miastach, głównie w Świnoujściu. Po objęciu powiatu przez władze polskie, możliwe stało się przeprowadzenie zorganizowanego procesu zasiedlania zarówno miast, jak i wsi. Charakter urbanistyczny powiatu sprawił, że już na wczesnym etapie akcji osiedleńczej dominowało osadnictwo miejskie. Wojenne zniszczenia poważnie ograniczyły możliwość osiedlania się w miastach, zarówno ze względu na dostępność mieszkań, jak i miejsc pracy.
Większość budynków mieszkalnych w miastach była zajęta przez ludność niemiecką, natomiast w Świnoujściu nieruchomości w nadmorskiej dzielnicy były zajęte przez radzieckie władze wojskowe. W tym okresie w miastach powiatu mieszkało około 400 Polaków, co oznacza, że dostępnych było około 1000 wolnych izb, podczas gdy Niemcy zajmowali ponad 11 tysięcy izb. Również dostępność wolnych warsztatów rzemieślniczych była ograniczona – ze 141 warsztatów 68 było gotowych do natychmiastowego objęcia, podczas gdy reszta była zajęta przez Niemców. Spośród 45 małych zakładów przemysłowych pod kontrolą polskich władz, większość była zniszczona. Władze radzieckie uruchomiły ponownie m.in.