Zmarł 14 stycznia 1992 po udarze mózgu spowodowanym zapaleniem opon mózgowych.

David Johansen kontynuował karierę jako solista nagrywając kilka albumów solowych pod własnym nazwiskiem, a także jako Buster Poindexter. Później współpracował m.in. z jazzmanem Big Jayem McNeelym i bluesmanem Hubertem Sumlinem.

Sylvain Sylvain po rozpadzie New York Dolls również rozpoczął karierę solową – nagrał kilka albumów m.in. z utworzona przez siebie grupą The Criminals. Później pracował jako taksówkarz w Nowym Jorku. Na początku lat 90. przeprowadził się do Los Angeles, gdzie nagrał album „Sleep Baby Doll”(reedycja tego albumu wydana jest jako „New York A Go Go”) z towarzyszeniem m.in. Franka Infante’a (ex–Blondie) oraz Boba Andrewsa (ex – Generation X).

od 2004: Powrót Morrissey, który w latach 70. prowadził fanclub New York Dolls w Wielkiej Brytanii pełniąc w 2004 roku funkcję opiekuna festiwalu w Meltdown doprowadził do zejścia się trzech żyjących członków zespołu: Johansena, Sylvaina i Kane’a. Grupa zagrała w składzie uzupełnionym o gitarzystę Steve’a Conte’a i perkusistę Gary’ego Powella. W tym czasie powstał też film dokumentalny New York Doll (2005 reż.