Pustynnik (zwyczajny) (Syrrhaptes paradoxus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny stepówek (Pteroclidae), zamieszkującego Azję Środkową i Wschodnią – od Morza Kaspijskiego po zachodnią Mandżurię. Dawniej (XIX w. i początek XX w.) inwazyjnie okresowo pojawiał się w Europie. Nieobserwowany w Polsce od lat 90. XX wieku, ale odnotowywany w czasach historycznych.
Taksonomia Po raz pierwszy formalnie gatunek ten opisał Peter Simon Pallas w 1773 pod nazwą Tetrao paradoxa. Obecnie (2021) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza pustynnika w rodzaju Syrrhaptes wraz z pustynnikiem tybetańskim (S. tibetanus). Epitet gatunkowy paradoxus pochodzi od greckiego słowa paradoxos – „dziwny”. Pustynnik jest gatunkiem monotypowym.
Morfologia Długość ciała wynosi około 40 cm. Masa ciała samców: 250–300 g, samic 200–260 g; rozpiętość skrzydeł 60–71 cm. U samca długość skrzydła wynosi 243–259 mm, ogona 165–228 mm, skoku 20–23 mm; u samicy jest to odpowiednio 214–235 mm, 131–160 mm i 19–23 mm. Budową ciała pustynniki różnią się od stepówek z rodzaju Pterocles: mają stosunkowo małe głowy i długi ogon. Są dość duże, o wydłużonej sylwetce. Wyróżniają się ostro zakończone zewnętrzne lotki I rzędu. Występuje 16–18 sterówek, środkowa para wydłużona. Dziób niebieskoszary, tęczówka brązowa;