Od 1946 do 1948 r. należał do Związku Walki Młodych. W latach 1948–1968 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1954–1957 wykładowca ekonomii politycznej w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych przy Komitecie Centralnym PZPR. W latach 1956–1957 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma Życie Gospodarcze.
Od końca lat 60. czynnie zaangażowany w lewicowy nurt opozycji demokratycznej, współpracownik Komitetu Obrony Robotników. Członek założyciel, wykładowca, członek rady programowej i skarbnik Towarzystwa Kursów Naukowych. 20 sierpnia 1980 roku podpisał apel 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikamiApel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s.]).. W sierpniu 1980 inicjator przyjazdu z Warszawy grupy intelektualistów, z której powstała Komisja Ekspertów przy prezydium Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, następnie członek Krajowej Komisji Porozumiewawczej NSZZ „Solidarność”. W latach 1980–1992 członek NSZZ „Solidarność”. W 1992 r. członek założyciel Unii Pracy. Pod koniec życia bezpartyjny.