Pawian płaszczowy (Papio hamadryas) – gatunek ssaka naczelnego z podrodziny koczkodanów (Cercopithecinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
W wydaniach Encyklopedii PWN opisywany był jako zwierzę laboratoryjne.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Simia hamadryas. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to Afrykę, ograniczone do Egiptu. Linneusz swój opis oparł na pracy innego autora
P. hamadryas krzyżuje się z P. anubis w wąskim obszarze poniżej wodospadów rzeki Auasz oraz w innych miejscach w północnej Etiopii i środkowej Erytrei. Nie ma spójnych różnic między populacjami z Afryki i z Półwyspu Arabskiego.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Papio: „pawian”, od „pawian”; nazwa w nowoczesnej łacinie została zaadaptowana przez Buffona. hamadryas: w mitologii greckiej Hamadrias (gr. Άμαδρυάς Hamadryas) była nimfą leśną która miała żyć i umrzeć wraz z drzewem z którym była związana.