Friedrich Daniel Ernst Schleiermacher (ur. 21 listopada 1768 we Wrocławiu, zm. 12 lutego 1834 w Berlinie) – niemiecki teolog protestancki, filozof i pedagog.
Życiorys Był synem duchownego kalwińskiego, wychowywanym w surowym duchu pietystycznym, przeciwko któremu często się buntował. Jego ojciec Johann Schleiermacher był kapelanem pracującym na Śląsku. W związku z tym dwa razy w roku przybywał do Pszczyny. Tam zapoznał się z sytuacją ewangelików reformowanych w pobliskiej Małopolsce. Walczył o to, by ci mogli przeprowadzić się na słynące z wolności religijnej tereny państwa pszczyńskiego. Tak też się stało. Johann został pierwszym pastorem nowo powstałego zboru reformowanego w Hołdunowie (dzisiaj część Lędzin). Z tego powodu rodzina Schleiermacherów często przebywała w tamtym regionie. Sam Friedrich przez trzy lata uczęszczał do pszczyńskiej szkoły ewangelickiej, a mieszkał w Hołdunowie. Tam też zmarł i pochowany został jego ojciec. Sam Friedrich mimo dystansu do ojca, później w swojej teologii nawiązywał do pietyzmu. W latach 1794–1797 był wikarym i kaznodzieją w Gorzowie Wielkopolskim (Landsberg an der Warthe), gdzie działał przy Kościele Zgody. W latach 1802–1804 był pastorem kościoła zamkowego w Słupsku.