Teoria tłumaczenia Friedrich Schleiermacher oprócz filozofii i teologii zajmował się także tłumaczeniem. Jego przekłady Platona na język niemiecki są wciąż czytane prawie dwa stulecia od powstania. Jego teoria tłumaczenia (częściowo stworzona na fundamentach teorii Johanna Gottfrieda Herdera) w szczególności opiera się na: postulacie, iż myśl tożsama jest z wyrażeniem językowym. Schleiermacher równa myśl z językiem “wewnętrznym”, teoria ta ma swoje korzenie w psychologii, która opisuje przypadki myśli pojawiających się bez żadnych zewnętrznych bodźców językowych poglądzie, iż znaczenie pochodzi z jedności sfery słownej, a kryterium, jakiego używamy, mówiąc o znaczeniu, jest faktyczny sposób, w jaki używamy języka. teorii, iż ludzie wykazują znaczące językowe i konceptualno-intelektualne podobieństwa, ale także uderzające różnice. Różnice te odnaleźć można w szczególności w różnych okresach i kulturach, ale także w obrębie jednego okresu i wspólnej kultury. holistycznej koncepcji znaczenia (Schleiermacher znacząco rozwinął koncepcje stworzone przez swoich poprzedników).