900 jeńców z Europy Środkowej, ale w przeciwieństwie do jeńców sowieckich, pochowano ich w oddzielnych grobach na cmentarzu wojskowym w Joachimsthalu.
Największa zmiana w obozie w Zeithainie miała miejsce w październiku 1944. Około 25 baraków w obozie włoskim zostało oddzielonych nowym płotem. Przywieziono tu w dwóch pociągach 1029 rannych z powstania warszawskiego. Ale również przywieziono w tych transportach 63 lekarzy, 183 pielęgniarek, sanitariuszek, farmakologów, 60 personelu pomocniczego, oraz 237 innych osób (rodziny lekarzy razem z dziećmi)Felicjan Majorkiewicz, Dane nam było przeżyć. Szkice historyczne, wspomnienia, materiały, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa 1972, s. 332–333 (Autor w tym wydaniu mylnie pisze o czasowym pobycie tego transportu w więzieniu na Radogoszczu w Łodzi. W rzeczywistości był to Stalag Luft 2 w Rudzie Pabianickiej (obecnie w granicach Łodzi). Z Łodzi transport został skierowany do Stalagu IV B–Zeithain (Mühlberg–Elbe k. Riesy) [por. Iwankiewicz Stanisław, Pozostała pamięć i ślad na ziemi. Polski Szpital Wojskowy w Zeithain, [w:] „Gazeta Lekarska”, 2005, nr 1, s. 36–37]. Porównaj poprawioną i rozszerzoną wersję tych wspomnień F. Majorkiewicza, wydaną w 1983 pt. Lata chmurne, lata dumne, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa, )..