Jako działacz sportowy zaangażował się w pracę w kijowskim Dynamie. Od 1993 był jego prezesem. Pod jego kierownictwem Dynamo stało się najsilniejszym i najlepszym klubem Ukrainy, przez kilka sezonów dominującym w lidze ukraińskiej oraz regularnie kwalifikującym się do rozgrywek Ligi Mistrzów. Dzięki biznesowemu wsparciu kijowski klub mógł pozwolić sobie na wzmacnianie zespołu najlepszymi graczami z ligi ukraińskiej, a także zawodnikami zagranicznymi. Zrzekł się stanowiska prezesa na rzecz swojego młodszego brata Ihora.

W latach 1996–2000 był prezesem zawodowej ukraińskiej ligi piłkarskiej oraz wiceprezesem ukraińskiej federacji piłki nożnej. W sierpniu 2000 został wybrany prezesem federacji, funkcję tę pełnił do 2012. Działacz międzynarodowych struktur piłkarskich, w 2004 zasiadł w komitecie wykonawczym UEFA. Skutecznie lobbował na rzecz przyznania organizacji Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012 Polsce i Ukrainie.