thumb|Grób Czesława Wierusz-Kowalskiego na Cmentarzu Powązkowskim Czesław Wierusz-Kowalski (ur. 1882 w Monachium, zm. 1984 w Warszawie) – polski malarz.
Życiorys Był synem Alfreda Wierusza-Kowalskiego i Jadwigi zd. Szymanowskiej. Edukację rozpoczął w Warszawie, a ukończył w rządowym Męskim Gimnazjum Klasycznym w Kaliszu, gdzie nauki pobierał także jego ojciec. W 1901 uczył się rysunku w Klasie Rysunkowej Wojciecha Gersona przy Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie.
Od 1904 studiował w Wyższej Szkole Technicznej w Monachium na kierunku architektury. Malarstwa początkowo uczył się w pracowni Simona Hollosy’ego, następnie od 1906 uczył się w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Monachium w klasie rysunku prowadzonej przez Petera Halma. Na dalsze studia wyjechał w 1907 do Paryża, gdzie uczył się w Akademii Julian, później w Akademii Vitti. W latach 1909–1914 uczył się w pracowni ojca Alfreda.
Był uczestnikiem wojny 1920 roku. Jeszcze przed wybuchem I wojny światowej (1914) zamieszkał w Wilnie, gdzie urodziła mu się córka (1930).
W 1932 odbyła się jego indywidualna wystawa w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, malował głównie portrety i pejzaże. Po zakończeniu II wojny światowej przeprowadził się do Gdańska, a od 1957 do śmierci mieszkał w Warszawie.