Wacław Piekarski (ur. 5 czerwca 1893 w Pilicy, zm. 14 lutego 1979 w Créteil) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. thumb|Oficerowie 54 pp przed bramą Zamku w Tarnopolu; dowódca pułku płk Wacław Piekarski 5 z prawej thumb|Kurs rzemieślniczy w 54 pp w Tarnopolu; pośrodku siedzi płk Wacław Piekarski
Życiorys Wacław Piekarski urodził się 5 czerwca 1893 w Pilicy, w rodzinie Franciszka i Józefy z Simaków. Ukończył szkołę handlową w Będzinie (1911), wydział nauk społecznych uniwersytetu w Genewie (1914). W latach 1909–1911 był członkiem „Zarzewia”, w latach 1912–1913 Związku Strzeleckiego, w latach 1913–1914 Drużyn Strzeleckich. Od 1914 służył w wojsku rosyjskim, od stycznia 1916 na froncie salonickim. Od 1 sierpnia 1917 w Armii Polskiej we Francji, z którą powrócił do kraju. W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W latach 1919–1921 dowódca 43 pułku piechoty. 11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 231. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 43 pułk piechoty. W latach 1922–1924 był „odkomenderowany” na studia w Wyższej Szkole Wojennej (franc.