Zagadkowy zwrot o gwałtownym i bolesnym ataku choroby, uderzającym w szczególne członki we wnętrzu jego, interpretowano nawet jako wskazówkę do rozpoznania ostatniego stadium nowotworu jąder. Tę hipotezę zdawałaby się potwierdzać wypowiedź świadka choroby Artura, datująca początek niemocy księcia na zapusty, tj. 8 lutego, kiedy to Artur spał z księżną Katarzyną i nigdy nie był tak krzepki w ciele i męstwie, aż do śmierci, która przyszła dlatego, że spał z księżną Katarzyną. Zaawansowany nowotwór jąder u młodego osobnika tłumaczyłby też błyskawiczne tempo choroby i szybki zgon ArturaD. Starkey, Królowe. Sześć żon Henryka VIII, Poznań 2004, s. 98.
Możliwe również, że zarówno Artur, jak i jego dwaj zmarli w podobnym wieku bratankowie, książę Richmond Henryk FitzRoy i król Edward VI, cierpieli na bliżej niezidentyfikowane schorzenie o podłożu genetycznymArthur, Prince of Wales (1486-1502) [dostęp 2012-01-02].
Książę Artur zmarł w sobotę tydzień po Niedzieli Wielkanocnej 1502 roku, tj. 2 kwietnia, na zamku w LudlowC. Wriothesley, A chronicle of England during the reigns of the Tudors, from A.D. 1485 to 1559, red. W. Douglas Hamilton, London 1875, t. 1, s.