W roku 1500 postanowiono, że Katarzyna wyruszy do męża zaraz po ukończeniu 16 lat. Po nieudanej próbie dotarcia do Anglii w sierpniu 1501 roku (groźny sztorm w Zatoce Biskajskiej zagnał statek księżnej Walii z powrotem na hiszpańskie wybrzeże), Katarzynie udało się w październiku dotrzeć do Plymouth. Księżna Walii wjechała do Londynu 12 listopada 1501 roku. Dwa dni później w katedrze św. Pawła miała miejsce kolejna ceremonia ślubna książęcej pary. Uczta weselna odbyła się w zamku Baynard – londyńskiej rezydencji YorkówA. Frazer, Sześć żon Henryka VIII, Pruszków 1994, s. 31-32, 37-39..
Niedługo po trzeciej uroczystości ślubnej Artur został mianowany zarządcą Marchii Walijskich. 21 grudnia 1501 roku opuścił wraz z żoną dwór królewski i przeniósł się do zamku Ludlow na pograniczu walijskim. Tam małżonkowie spędzili święta Bożego NarodzeniaD. Starkey, Królowe. Sześć żon Henryka VIII, Poznań 2004, s. 95.
Kwestia dopełnienia małżeństwa Nie jest pewne, czy małżeństwo Artura i Katarzyny zostało skonsumowane.