mały|Fanart przedstawiający Fremenów z Diuny w filtrfrakach Fremeni (Wolanie) – w powieści Franka Herberta pt. Diuna wolna ludność zamieszkująca planetę Arrakis (tytułową Diunę), potomkowie Zensunnitów, którzy przybyli na nią 10 tys. lat wcześniej (w czasie trwania tzw. Dżihadu Butleriańskiego) podczas ucieczki z planety Poritrin, na której byli niewolnikami. Termin ukuty przez ich ówczesnego przywódcę, Izmaela.
Jako mieszkańcy niezwykle suchej pustyni, wykształcili charakterystyczną tylko dla siebie kulturę i technikę. Uchodzili za niezwykle sprawnych wojowników.
Fremeni mieli niebiesko zabarwione białka oczne i źrenice (tzw. spojrzenie ibada), związane bezpośrednio ze spożywanym przez nich melanżem.
Kultura i technika Kultura Fremenów ukształtowana była w dużej mierze przez niegościnne środowisko, w którym żyli. Wielkie znaczenie miała dla nich woda, którą odzyskiwali z wydzielin ciała, powietrza, a nawet zmarłych. Korzystali w tym celu odpowiednio z filtrfraków, filtrnamiotów i zgonsuszni, w których, po specjalnym rytuale, woda zmarłego wracała do plemienia.