od 1872 założono linie kolejowe, linie telegraficzne, a w 1889 został założony uniwersytet – Universidad de Santa Fe.

Polityczna hegemonia konserwatystów została przełamana przez nowe idee przywiezione przez europejskich imigrantów. Powołano partie: Unión Cívica Radical (UCR) i Partido Demócrata Progresista (PDP), oraz utworzono Federación Agraria Argentina („Argentyńską Federację Agrarną”).

Po wyborach z 1912 roku Roque Sáenz Peńa stał się członkiem rządu, aż do 1930. W 1919 został założony Universidad Nacional del Litoral.

Znaczenie prowincji wzrosło, jako ważnego producenta rolniczego, a Rosario stało się jednym z najważniejszych portów Argentyny.

Geografia mały|250px|Santa Fe Większa część prowincji składa się z zielonej równiny, część z wilgotnej Pampy, graniczącej na północy z Gran Chaco. Na zachodzie znajdują się niskie sierry. Na północy panują wyższe temperatury ze średnią roczną ok. 21 °C, opady atmosferyczne do 1100 mm na wschodzie, zmniejszając na zachód, gdzie jest charakterystyczna pora sucha podczas zimy. Na południu temperatury są niższe, a opady nieco mniejsze.

Główna rzeka to Parana wpadająca do Zatoki La Plata. W 2003 na północy i w centrum miała miejsce katastrofalna powódź, powodując poważne straty w gospodarce prowincji.