Przeżywające gwałtowny rozwój Ateny, zaczęły korzystać z nowo wybudowanego maratońskiego zbiornika wodnego, co radykalnie poprawiło sytuację sanitarną miasta. Nastąpił zasadniczy w skali półwiecza rozwój szkolnictwa, dzięki modernizacji szkół podstawowych, przestrzeganiu ich obowiązkowego charakteru i dzięki ponad trzykrotnemu zwiększeniu liczby uczniów szkół średnich, do których wprowadzono – obok sztucznego języka katharewusa – także nieoficjalny, ale powszechnie używany, ludowy język nowogrecki dimotikę. Duży nacisk położono na integrację uciekinierów z Azji Mniejszej. Ten rząd przetrwał całą czteroletnią kadencję – co już było sukcesem na skalę kraju.
Siódma kadencja (5 czerwca 1932 – 4 listopada 1932) Kolejna kadencja nie była już tak stabilna jak poprzednia a Wenizelos z minimalną przewagą w parlamencie nie zdołał długo utrzymać gabinetu. Rozpisano nowe wybory a Partia Liberalna systematycznie traciła poparcie wyborców. Rozpisano nowe wybory.