thumb|„Batalion Bończa” – tablica upamiętniająca na ul. Kanonia w Warszawie Batalion „Bończa” – oddział bojowy Armii Krajowej, istniejący od 1940 r., stanowiący Zgrupowanie I w Rejonie I Obwodu Śródmieście AK. Nazwa batalionu wywodzi się od pseudonimu dowódcy – rtm. Edwarda Sobeskiego. Oddział brał udział w walkach w powstaniu warszawskim. Walczył na Starym Mieście w Zgrupowaniu „Róg”, w ramach Grupy AK „Północ”, od 3 do 6 września znajdował się w składzie Grupy „Powiśle” broniącej Powiśla, zaś od 6 września do 3 października w Grupie „Róg”, w ramach obrony Śródmieścia-Północ. 20 września 1944 r. oddział przekształcił się w 1 kompanię I batalionu strzelców 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej AK.
Historia Zalążki oddziału powstały pod koniec 1939 r. Kadra oddziału w ramach Związku Walki Zbrojnej wywodziła się z oddziału 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich organizowanego w konspiracji w ramach „Korpusu Zachodniego”, formacji tworzonej od 1941 r. przez ZWZ z przesiedlonych mieszkańców Wielkopolski i Pomorza. Oddział został później przekształcony w jednostkę wojskową Armii Krajowej. W skład oddziału wchodzili robotnicy i rzemieślnicy oraz młodzież gimnazjalna ze Starego Miasta, Woli i Powiśla.