70 żołnierzy, w tym 1 chorąży, 8 podoficerów, 56 szeregowych i 8 sanitariuszek.
Natomiast 103 kompania w godzinie „W” liczyła 48 żołnierzy, posiadając 2 pistolety VIS, 1 typu „piątka” i 40 granatów. Według innej wersji kompania w 1943 r. liczyła ok. 95 żołnierzy, natomiast w godzinie „W” dotarło ok. 45 żołnierzy, lub 47 żołnierzy, zaś według Wielkiej Ilustrowanej Encyklopedii Powstania Warszawskiego było to dwóch dowódców (ppor. „Wilk”, plut. „Młodzik”), 46 żołnierzy i sanitariuszka Stefania Mizutowicz „Brzózka”.
Szlak bojowy thumb|Warszawa podczas okupacji: dwóch Niemców patrzy na Pragę i most Kierbedzia z tarasów Zamku Królewskiego w Warszawie. Po prawej widoczny dom Schichta, przy zdobywaniu którego zginęła większość żołnierzy 103 kompanii thumb|Pojazd Starówka zdobyty przez żołnierzy batalionu „Bończa” w czasie powstania thumb|Tablica na moście Śląsko-Dąbrowskim poświęcona poległym żołnierzom ze 103 kompanii Batalion otrzymał zadanie opanowania przyczółka mostu Kierbedzia, i jako cel pośredni zdobycie baterii artylerii na podzamczu. Natarcie załamało się na niemieckiej obronie w rejonie Podzamcza. W czasie ataku na umocniony dom Schichta niemal całkowicie wybita została 103 kompania (poległo 42 żołnierzy). Ocalało tylko 4 żołnierzy.