thumb|Dwór Rafała Leszczyńskiego w Lublinie (obecnie kompleks klasztoru i kościoła karmelitów). Rafał Leszczyński herbu Wieniawa (ur. w październiku 1579, zm. 29 marca 1636 we WłodawieUrzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV - XVIII wieku. Spisy, oprac. H. Gmiterek, R. Szczygieł, red. A. Gąsiorowski, Kórnik 1992, s. 72.) – kasztelan wiślicki (1612), kaliski (1618), wojewoda bełski (1619), marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1609 roku, starosta horodelski (1616-1619), wschowski (1613), hrubieszowski (1633), dubieński, tłumacz i mecenas sztuki.
Życiorys Syn Andrzeja Leszczyńskiego i Anny z Firlejów, córki Andrzeja, kasztelana lubelskiego. Miał 3 przyrodnich braci: Jana kanclerza wielkiego koronnego, Wacława prymasa Polski i Przecława wojewodę dorpackiego. Pradziad króla Stanisława Leszczyńskiego.
Uczył się w szkole braci czeskich w Koźminku, w gimnazjum humanistycznym w Głogowie, studiował w Heidelbergu w 1594 roku, w Bazylei w 1595 roku, w Strasburgu w latach 1596–1598, w Genewie w 1599 roku, w Padwie w latach 1601–1602. Przebywał w Anglii, Szkocji, Niderlandach, wreszcie we Włoszech, gdzie w Padwie (1601) był uczniem Galileusza. W Niderlandach przebywał w obozie Maurycego Orańskiego.