Polimery przewodzące – polimery zdolne do przewodzenia prądu elektrycznego.
Ze względu na mechanizm przewodzenia istnieją trzy ich rodzaje: przewodzące „po głównym łańcuchu” – przewodzenie odbywa się w nich podobnie jak w metalach, dzięki istnieniu pasm przewodnictwa powstających w wyniku delokalizacji elektronów w wiązaniach chemicznych; polimery tego rodzaju zawierają zwykle układy sprzężonych wiązań wielokrotnych; nazywane są polimerami skoniugowanymi lub polimerami metalicznymi; niektóre tego rodzaju polimery nie zawierają jednak wiązań wielokrotnych, lecz ich przewodnictwo wynika z nakładania się pustych orbitali d wzdłuż głównego łańcucha przewodzące w oparciu o mechanizm kompleksowania z przeniesieniem ładunku; polimery tego rodzaju zawierają grupy boczne o strukturze kompleksów zdolnych do przenoszenia ładunku (TCNQ, TTF) przewodzące jonowo, zwane polielektrolitami, w których jony są transportowane przez kanały występujące między łańcuchami polimerów. Te trzy rodzaje mechanizmu przewodzenia polimerów są często z sobą mieszane w jednym materiale, aby zwielokrotnić ich efekt – na przykład polimery przewodzące „po głównym łańcuchu” są często modyfikowane kompleksami z przeniesieniem ładunku.