Nie obdarzony ani krasomówstwem, ani wybitnym talentem pisarskim, umiał za pomocą szczerego słowa, a tym bardziej za pomocą przykładnego, ofiarnego życia zjednywać sobie serca ludzkie. Walki – religijnej, politycznej, literackiej – unikał, choć tyle razy znajdował się na terenie tych walk; nie uznawał jednak kompromisu z sumieniem. W prezbiterium katedry płockiej wystawiono mu okazałe epitafium marmurowe, dłuta Teofila GodeckiegoRyszkiewicz A., 1975: Godecki Teofil. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, strona 385..
Przypisy
Bibliografia Ks. Witold Józef Kowalów, Biskup Kasper Borowski (1848-1883), [w:] „Wołanie z Wołynia”, nr 6 (19) z listopada-grudnia 1997, s. 32-34 Krzysztof Rafał Prokop, Sylwetki biskupów łuckich, Biały Dunajec – Ostróg 2001, s. 178-182 Інна Шостак, Луцько-Житомирська Римо-Католицька дієцезія наприкінці XVIII – у першій половині XIX століття, Білий Дунаєць (Biały Dunajec) – Острог (Ostróg) 2005
Literatura dodatkowa Reprint: Zakład Narodowy im.