przez podstawki u grzybów), statismospory – zarodniki uwalniane, ale nie wyrzucane. przeznaczenie: memnospory – służące rozprzestrzenianiu się i rozmnażaniu, xenospory (chlamydospory) – służące przetrwaniu okresu niekorzystnych warunków środowiskowych. budowę: homopolarne – symetrycznie zbudowane, których końce są identyczne heteropolarne – niesymetryczne, o różnie zbudowanych końcach. budowę osłony: aplanospory – przetrwalne, otoczone błoną komórkową (mogą pozostawać w komórce macierzystej), akinety – przetrwalne, otoczone zgrubiałą ścianą komórkową, ilość przegród: pojedyncze, bez przegrody wieloprzegrodowe – u grzybów przegrody zazwyczaj są poprzeczne, czasami jednak występują również przegrody podłużne, wówczas takie zarodniki nazywa się zarodnikami murkowatymi.
Na zarodnikach grzybów wyróżnia się dwa charakterystyczne miejsca: wyrostek wnęki – miejsce, w którym przyczepiony był do sterygmy na końcu podstawki, pora rostkowa – miejsce bez ściany komórkowej, przez które kiełkuje strzępka rostkowa.
Budowa zarodników i ich rozmiary są ważną cechą diagnostyczną przy identyfikacji gatunków grzybów. Podaje się ich rozmiary w μm, np. 9,5–11,5 × 4,5–6,5 μm, Q = 1,7–2,2, Qav = 1.9. Liczba Q oznacza stosunek długości zarodników do ich szerokości, Qav to średnia wartość tej liczby.
Przypisy
Kategoria:Rozmnażanie grzybów Kategoria:Rozmnażanie roślin