Jako biskup-nominat miał od 1809 roku krzesło w senacie Księstwa Warszawskiego, ale podobnie jak inny biskup-nominat, kujawski Franciszek Skarbek-Malczewski, w posiedzeniach senatu nie brał udziału. Sprawy tych dwóch nominatów: Malczewskiego i Ostaszewskiego, trafiły w Rzymie ad acta z powodu uwięzienia papieża. Według Encyklopedii Orgelbranda obaj ci biskupi nie uczestnicząc w posiedzeniach senatu "uchybili tradycji, bo zwykle nasi biskupi po nominacji królewskiej, jeszcze przed bullą, a więc przed wyświęceniem się, zajmowali krzesła senatorskie".Julian Bartoszewicz, hasło "Senat", [w] Encyklopedia powszechna, t. 23, Warszawa 1866, nakł. S. Orgelbranda, s. 289 Ostaszewski był potem formalnie senatorem Królestwa Polskiego, ale będąc sparaliżowany nie uczestniczył w obradach senatu.
Był pierwszym, który w liście pasterskim powiadomił społeczeństwo o utworzeniu Królestwa PolskiegoPolski Słownik Biograficzny, t.24, Wrocław 1979, str. 460-461. Pierwsza urzędowa wzmianka o utworzenia Królestwa Polskiego ukazała się bowiem w jego liście pasterskim z dnia 25 czerwca 1815 r.Kongres Wiedeński i ustalenie Królestwa Kongresowego (z pamiętników Leona Dembowskiego), w: Ateneum. pismo naukowe i literackie. 1883 r., tom IV, zbioru ogólnego tom XXXII, Warszawa 1883, s.