Dawid Janowski (ur. 6 czerwca 1868 w Wołkowysku, zm. 15 stycznia 1927 w Hyères we Francji) – francuski szachista pochodzący z wywodzącej się z Polski rodziny żydowskiej, uczestnik meczu o mistrzostwo świata z Emanuelem Laskerem.
Kariera szachowa Janowski od 1890 roku mieszkał w Paryżu. Był stałym bywalcem sławnej Café de la Régence, szachowej kawiarni, w której grywali Michaił Czigorin, Ksawery Tartakower i Aleksander Alechin, a wcześniej (w 1858 roku) Paul Morphy dał popis gry „na ślepo” w symultanie na ośmiu szachownicach. W 1896 roku Janowski został „mistrzem kawiarni”, a wkrótce odgrywał pierwszoplanową rolę w turniejach z udziałem najsilniejszych szachistów na świecie. W 1899 roku na turnieju w Londynie, wygranym przez Laskera, podzielił drugie miejsce z Harrym Pillsburym i Gezą Maroczym, wyprzedzając m.in. Czigorina, Carla Schlechtera i byłego mistrza świata Wilhelma Steinitza (był to ostatni turniej pierwszego mistrza świata).
W następnych latach Janowski wygrał kilka turniejów, m.in. w Monte Carlo (1901), Wiedniu (1902), Hanowerze (1902) i Barmen (1905). W 1904 roku wspólnie z mistrzem świata Laskerem zajął drugie miejsce w turnieju w Cambridge Springs (Pensylwania), za Frankiem Marshallem.