Józef Eustachy Szembek herbu własnego (zm. 1 kwietnia 1758 w PułtuskuKrzysztof R. Prokop, Wiadomości do biografii biskupów oraz opatów i ksień z ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów z osiemnastowiecznej prasy warszawskiej doby saskiej i stanisławowskiej (1729-1795), w: Archiwa, Biblioteki I Muzea Kościelne, t. 86, 2006, s. 321.) – duchowny katolicki, biskup chełmski i płocki, kanclerz kapituły krakowskiej, kanonik warmiński, opat komendatoryjny w WągrowcuPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 429., kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Był synem Antoniego, jego pięciu stryjów było biskupami, w tym dwóch prymasami. Studiował na Akademii Krakowskiej oraz w Rzymie. Był kanonikiem warmińskim, opatem komendatoryjnym wągrowieckim oraz kanclerzem kapituły krakowskiej. W 1736 mianowany biskupem chełmskim. Sakrę przyjął z rąk Krzysztofa Jana Szembeka. Trzykrotnie, w latach 1740, 1743 i 1749, wysyłał relację o stanie diecezji do kurii rzymskiej, przeprowadził wizytację diecezji. W 1753 roku przeniesiony na biskupstwo płockie, którym rządził do śmierci w 1758 roku.
Pochowany w kolegiacie Zwiastowania NMP i św. Mateusza w PułtuskuKrzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s.