Carl Schlechter (ur. 2 marca 1874 w Wiedniu, zm. 27 grudnia 1918 w Budapeszcie) – austriacki szachista, uczestnik meczu o mistrzostwo świata z Emanuelem Laskerem, jeden z twórców tzw. wiedeńskiej szkoły (wspólnie z m.in. Maxem Weissem)Carl Schlechter und die Wiener Schule.
Kariera szachowa Od 1893 roku Schlechter był stałym uczestnikiem turniejów najsilniejszych szachistów. Ogółem wziął udział w ponad pięćdziesięciu turniejach międzynarodowych i dziesięciu meczach. Najsłynniejszy turniej dziewiętnastego stulecia (Hastings, 1895) ukończył na dziewiątym miejscu. Największe sukcesy odniósł w pierwszej dekadzie dwudziestego wieku. Wygrał wówczas cztery silnie obsadzone turnieje: w Monachium (1900, wspólnie z Harrym Pillsburym), w Ostendzie (1906), w Wiedniu (1908, wspólnie z Oldřichem Durasem i Gezą Maroczym) i Hamburgu (1910).
Pasmo sukcesów doprowadziło Schlechtera do największego wyróżnienia - meczu o mistrzostwo świata z ówczesnym mistrzem Emanuelem Laskerem. Mecz rozegrano w styczniu i lutym 1910 roku w Wiedniu i Berlinie na dystansie dziesięciu partii. Pierwszą połowę meczu Schlechter po czterech remisach zakończył wygraną i niespodziewanie objął prowadzenie. Kolejne cztery partie były remisowe. Lasker miał jeden punkt for, tzn.