Rzodkiewka (Raphanus sativus var. sativus) – odmiana rzodkwi zwyczajnej. Jest uprawiana w wielu regionach świata. W Polsce występuje głównie jako roślina uprawna, lecz przejściowo dziczeje (ergazjofigofit). W uprawie występuje wiele kultywarów. Również rzodkiew czarna i rzodkiew japońska to kultywary rzodkiewki.
Morfologia Pokrój Osiąga wysokość 15–60 cm (wyjątkowo do 100 cm). Łodyga Wzniesiona, gruba, dęta, dołem szorstko owłosiona, górą naga. Liście Ulistnienie skrętoległe, liście lirowate. Dolne liście pierzastowrębne i nieregularnie ząbkowane, górne liście niepodzielone. thumb|left|180px|Kwiat Kwiaty Zebrane w grono na szczytach pędów. Kielich stulony w długą nibyrurkę. Korona barwy białej lub liliowej i posiadająca wyraźną nerwację na płatkach. Cztery łopatkowate płatki korony silnie rozchylone na boki, sześć długich pręcików rozchylonych na boki, jeden słupek z całobrzegim znamieniem. thumb|left|180px|Owoce Owoc Poprzecznie paciorkowato przewężona łuszczyna zakończona małym dzióbkiem. Jest gąbczasta i zgrubiała, ma długość 3–9 cm i szerokość 8–14 mm. Po dojrzeniu rozpada się na jednonasienne odcinki. Korzeń Silnie zgrubiały, z zewnątrz u różnych odmian biały, czerwony, fioletowy lub prawie czarny, wewnątrz biały.