Prace górnicze prowadzone były w trzech sztolniach: na wschodnich stokach Jarmuty, tzw. Bania w Jarmucie (jako jedyna zachowała się do dziś w dobrym stanie), w wąwozie potoku Pałkowskiego, tzw. Wodna Bania (obecnie częściowo zalana) oraz w wąwozie potoku Sztolnia (obecnie zasypana). Do żadnego z obiektów nie prowadzi szlak turystyczny, a odszukanie ich może przysporzyć trudności.
Bania w Jarmucie składa się z dwóch korytarzy (górny o dł. 67 m i dolny o dł. 35 m) połączonych pionowym szybem. Mają one wysokość ok. 2 m i szerokość ok. 1 m. Ze względu na obecność nietoperzy sztolnia ta została objęta ochroną w 1997 r. jako użytek ekologiczny. Nie jest dostępna dla turystów. Wodna Bania jest również sztolnią dwupoziomową, górny chodnik ma dł. ok. 11 m., dolny – ok. 50 m. W spągu korytarza niższego poziomu znajdują się wypełnione wodą szybiki, prowadzące do hipotetycznego, trzeciego piętra sztolni. Zwiedzanie obiektu jest niebezpieczne.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szczyty polskich Pienin Kategoria:Geologia Karpat Kategoria:Geografia Szczawnicy Kategoria:Gospodarka Szczawnicy